آمفیبول های موجود در هورنبلند-گابروهای الیوین دار در شمال باختری سلماس در بافت های متعددی همچون اویکوکریست و بین بلوری در زمینه سنگ، بیرونی ترین قسمت حاشیه های واکنشی اطراف الیوین و در حاشیه و محل رخ های کلینوپیروکسن ها تشکیل شده اند. بر اساس مطالعات بافتی و سنگ نگاری، این کانی ها در مراحل تأخیری تر نسبت به دیگر کانی های موجود در هورنبلند-گابروهای الیوین دار شمال باختری سلماس تشکیل شده اند. بررسی ترکیب عناصر نادر خاکی و کمیاب آمفیبول های مورد مطالعه در دو بافت مجزا برای آمفیبول های موجود در متن سنگ و بین بلوری (گروه اول) و آمفیبول های تشکیل شده در حاشیه و محل رخ های کلینوپیروکسن (گروه دوم) بیانگر تشکیل این کانی از تبلور مذاب/سیال بین بلوری و یا برهم کنش این مذاب/سیال با کانی های تشکیل شده در مراحل اولیه همچون کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز است. از اینرو با توجه به داده های موجود (روابط بافتی، مجموعه کانیایی و نیز ترکیب عناصر کمیاب آمفیبول ها)، هورنبلند-گابروهای الیوین دار شمال باختری سلماس در طی دو مرحله تشکیل شده اند. مرحله اول شامل تبلور تفریقی و تشکیل کانی های الیوین، کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز بوده و مرحله دوم شامل تأثیر مذاب باقیمانده غنی از آب بر روی کانی های متبلور شده در مرحله قبل بویژه کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز و تبلور آمفیبول است.

اقیانوس هند، به عنوان تسهیل کننده تجارت جهانی و جریان آزاد انرژی از نقش ژئوپلیتیکی و ژئواستراتژیکی ویژه ای برخوردار بوده و کناره های آن، در محل تلاقی محورهای بزرگ ارتباط زمینی که آسیای شرقی و جنوب شرقی و آسیای جنوبی و... را به آفریقا، اروپا و هند متصل می سازد، قرار دارد . ایران و هند دو کشور مهم در منطقه بوده و در طول تاریخ با یکدیگر روابط تنگاتنگی داشته اند، از این رو ژئواکونومیک این دو کشور با یکدیگر ارتباط ویژ ه ای داشته و بررسی و شناخت عوامل موثر بر آن، حائز اهمیت است. در پژوهش پیش رو که ماهیتی بنیادی دارد و و در پی یافتن واقعیت ها و شناخت بازتاب های برخاسته از کنش متقابل جغرافیا، اقتصاد و سیاست است و با بهره گیری از روش تفسیری تحلیلی در پژوهش، به بررسی اثر ژئوپلیتیک ایران در مناسبات اقتصادی با کشور هند پرداخته شده است. با مطالعه اهم مفاهیم پیرامون موضوع مذکور که از مسائل مهم سیاست خارجی و سازمان‎های بین‎المللی است و همچنین از آنجا که میزان ارتباط با دولت‎های خارجی و سازمان‎های بین‎المللی یکی از نماد های توسعه یافتگی یک کشور می باشد، در پژوهش حاضر ارتباط بین روابط اقتصادی ایران و هند با جایگاه ژئواستراتژیک ایران و عوامل واگرا و همگرای موثر در توسعه اقتصادی دو کشور پرداخته شده است. نتایج حاصل از این پژوهش، حاکی از آن است که کشور هند می تواند به عنوان پیوند دهنده ارتباط بین کشورهای حوزه آسیای مرکزی و قفقاز با کشور هند باشد و انتظار می رود که شاهد افزایش چشمگیری در تقویت همگرایی بین ایران و کشور هند باشیم.

به منظور مطالعه مرجان های پرمین در شمال باختر ایران، برش چینه شناسی در کوه های علی باشی انتخاب و مورد نمونه برداری قرار گرفت. پس از مطالعه میکروسکپی برشهای طولی، عرضی و سریالی متعدد تهیه شده از بیش از 180 سنگواره مرجانی تعداد 12 گونه متعلق به 6 جنس از مرجان های روگوزا و تابولا شناسایی شد. توالی پرمین منطقه جلفا، قلمرو دو نوع فونای مرجانی است. قلمرو فونای واگینوفیلیده شامل جنس های شاخص مرجانهای کلنی حوضه تتیس مانند Ipciphyllum و Waagenophyllum به دیرینگی پرمین میانی؟ پسین است. قلمرو فونای سیاتاکسونیا به دیرینگی پرمین پسین شامل نماینده های فیلوژنتیک آخرین مرجان های روگوزاست و غالباً دربردارنده جنس Pentaphyllum است که با فراوانی زیاد، تا نزدیکی حادثه انقراضی انتهای پرمین در رأس سازند علی باشی به حیات خود ادامه داده داده است. همچنین آخرین و جوانترین مرجان تابولا پیش از رویداد انقراضی پرمین پسین در منطقه جلفا، جنس Protomichelinia دانسته شده است. فونای مرجانی پرمین شمال باختر ایران به خوبی با فونای پرمین آباده در ایران مرکزی و فونای قفقاز جنوبی شباهت دارد. همچنین مرجانهای فونای واگینوفیلیده مشابه فونای هم سن در جنوب چین هستند، در حالی که مرجانهای سیاتاکسونیای پرمین پسین بوم گرایی بالایی را نشان می دهند.

توده گابرویی میشو با راستای تقریبی خاوری - باختری با طول 30 کیلومتر و عرض 7 کیلومتر در داخل سنگ های رسوبی کهر با سن اینفرا کامبرین نفوذ کرده است. دایک های میکروگابرویی این توده نفوذی را قطع کرده اند. گابروها ترکیب شیمیایی تقریبا یکنواختی داشته و شامل کانی های اصلی پلاژیوکلاز و پیروکسن بوده و کانی های فرعی شامل الیوین، آمفیبول، بیوتیت، فلدسپار پتاسیم و کانی های کدر (اپاک) می باشد. بافت این گابروها اغلب به صورت دانه ای (گرانولر) آشکار است. نتایح حاصل از تجزیه نقطه ای کلینوپیروکسن های گابروهای میشو توسط الکترون میکروپروب، ترکیب کلینوپیروکسن ها را در حد دیوپسید تا اوژیت نشان می دهد. ماگمای تشکیل دهنده کلینوپیروکسن های گابروها در نمودارهای مختلف غالبا سری ماگمایی تولئیتی و از نظر موقعیت زمین ساختی ویژگی های MORB را نشان می دهند. بلورهای کلینوپیروکسن گابروها عموما حاوی مقادیر SiO2 بالا (50.02-52.69 wt%)، عدد منیزیم [Mg/(Mg+Fe2+)] بالا و در حد (78.59-82.42 wt%)، Al2O3 متغییر (1.8-5.09 wt%)، TiO2 پایین (0.53-1.33 wt%) و Na2O پایین (0.21-0.47 wt%) و نسبت های پایین (0-0.39) Al[6]/Al[4] هستند که نشان دهنده شرایط تبلور نسبتا فشار پایین ماگما است. دمای محاسبه شده برای کلینوپیروکسن ها در گابروها از 1027 تا 1306 درجه سانتی گراد متغیر بوده و فشار کمتر از 8 کیلوبار است. بررسی روند ترکیبات کلینوپیروکسن ها نشان می دهد که کلینوپیروکسن ها هیچ منطقه بندی را نشان نمی دهند و با سنگ زمینه در تعادل شیمیایی می باشند. اطلاعات بافتی و شیمی کانی نشان می دهد که کلینوپیروکسن ها احتمالا از یک ماگمای تولئیتی مشتق شده از یک گوشته سنگ کره ای تهی شده متبلور می شوند که شیمی کل سنگ نیز این مطلب را تایید می کند. نفوذ توده های گابرویی در یک رژیم زمین ساختی کششی کافت زایی به گسترش پوسته اقیانوسی پالئوتتیس در زمان کربنیفر آغازین در شمال باختری ایران انجامیده است.

در شمال‏ باختری سروجهان، از بالاآمدگی سلطانیه در شمال‏ باختری ایران، شیست‏ های نئوپروتروزوییک بالایی - کامبرین زیرین در آن رخداد دارند. بررسی‏ های ریزساختارها نشان می‏ دهند شیست‏ های یادشده در سه مرحلة دگرریختی (D1، D2 و D3) و دو مرحلة دگرگونی (M1 و M2) پدید آمده‏ اند. دگرگونی M1، همزمان با D1 رخ داده است و همتافت کانیایی گارنت + استارولیت + بیوتیت + مسکویت + کلریت + کوارتز + پلاژیوکلاز را پدید آورده است. دگرگونی M2 به‏ صورت پسرونده همزمان با فاز دگرریختی D2 روی داده است و تبلور کانی‏ های کلریت، بیوتیت، مسکوویت و کوارتز را به دنبال داشته است. فاز D3 که به‏ صورت ریزچین روی فابریک قدیمی تر (برگوارگی S2) گسترش یافته، با فاز دگرگونی همراه نبوده است. نمودارهای تعادلی فازی به دست آمده و نتایج دما-فشارسنجی نشان می‏ دهند دگرگونی M1 در بازة دمایی 550 تا 650 درجة سانتیگراد و فشارهای 5 تا 7 کیلوبار و دگرگونی M2 در دماهای کمتر از 500 درجة سانتیگراد و فشارهای کمتر از 5 کیلوبار رخ داده‏ اند. الگوی ساعت گرد مسیر فشار-دمای به دست آمده برای این شیست‏ ها نشان دهندة تحولات دگرگونی و زمین‏ ساختی در محیطی برخوردی است. همچنین، نمودارهای فازی آشکار کردند محتوای بالای آهن سنگ مادر و محتوای کم کربن‏ دی‏ اکسید در سیال دگرگونی نقش بسزایی در پایداری همتافت کانی‏ های گارنت + استارولیت + بیوتیت در این سنگ‏ ها داشته‏ اند.

جذب امواج لرزه ای در هر منطقه از متغیرهای مهم در شناخت درون زمین و از عوامل تاثیر گذار در خطر ناشی از رخداد زمین لرزه های بزرگ است. ویژگی های جذب امواج لرزه ای به عوامل مختلفی از جمله لرزه خیزی، پیچیدگی های زمین ساختیو ویژگی های محیط انتشار امواج هر منطقه مرتبط است. شمال باختری ایران از مناطق مهم جمعیتی و اقتصادی کشور است که پیشینه لرزه خیزی آن نشان از فعالیت شدید این ناحیه دارد. یکی از اهداف این مطالعه برآورد ضریب کیفیت و چگونگی جذب امواج حاصل از زمین لرزه در این منطقه است. در این مطالعه از تعداد بیش از 13000 زمین لرزه ثبت شده در شبکه مرکز لرزه نگاری کشوری (IRSC) و شبکه ملی لرزه نگاری باند پهن ایران (INSN) در گستره طول جغرافیایی 43 تا 50 و عرض جغرافیایی 36 تا 40 درجه، برای برآورد جذب امواج لرزه ای استفاده شده است. ضریب کیفیت امواج کدا برآورد شده به طور میانگین از رابطه بسامدی پیروی می کند. مقادیر برآورد شده ضریب کیفیت در منطقه مورد مطالعه نشان می دهد بیشتر نواحی منطقه مورد بررسی از دید جایگاه زمین ساختی و لرزه زمین ساختی از جمله مناطق فعال به شمار می آیند. رابطه ضریب کیفیت برای گسل شمال تبریز و نواحی پیرامون آن از جمله آتشفشان سهند برآورد شده است که کاهیدگی به مراتب بیشتری از نواحی دیگر دارد که این نشان دهنده ناهمگنی بالا و جریان گرمایی گوشته بالایی در پهنه فعال و لرزه خیز گسل شمال تبریز و نواحی پیرامون آن است. همچنین بیشترین مقدار بسامدی ضریب کیفیت مربوط به ایستگاه زنجان و کمترین میزان آن مربوط به ایستگاه تبریز است. در مقایسه نتایج حاصل از این پژوهش با مطالعات صورت گرفته برای دیگر مناطق ایران و جهان ضریب کیفیت کم و جذب زیاد برآورد شده به دور از انتظار نیست و وجود نواحی کم سرعت از مطالعات پیشین را که در این ناحیه صورت گرفته تایید می کند. تغییرات جانبی برآورد شده نیز همخوانی بسیار مناسبی با واحد های زمین ساختی بزرگ مقیاس در منطقه نشان داد.

ریولیت های نورالدین آباد از کوارتز، آلکالی فلدسپارها و به مقدار کمتر پلاژیوکلاز تشکیل شده است که در زمینه ای متوسط تا ریز دانه از کانی های کوارتز و فلدسپار قرار گرفته اند. از لحاظ زمین شیمیایی این سنگ ها از نوع ریولیت های پرآلومینوس با میزان SiO2 بالا هستند. همچنین، مقدار Na2O+K2O، Fe2O3T و عنصرهای خاکی کمیاب (به استثنای Eu) در ترکیب این سنگ ها بالا بوده و در برابر میزان CaO، MgO، P2O5، Sr و Ba پایین بوده و مشابه با گرانیت ها و ریولیت های A-type است. از لحاظ رده بندی ژنتیکی با در نظر گرفتن مقدار بالای نسبت های Y/Nb، Rb/Sr، Rb/Nb و مقدار نسبتاً پایین Nb، ریولیت های نورالدین آباد را می توان به ریولیت های A-type از نوع A2 نسبت داد. با توجه به خصوصیات زمین شیمیایی، خاستگاه ریولیت های مورد مطالعه پوسته قاره ای بوده و احتمالاً در اثر ذوب بخشی پوسته قاره ای تشکیل شده اند. تبلوربخشی کانی هایی همچون پلاژیوکلاز و اکسیدهای Fe-Ti نقش بارزی در روند تحولات ماگمایی این سنگ ها داشته است. استفاده از نمودارهای متمایز کننده محیط زمین ساختی نشان دهندة این است که ریولیت های نورالدین آباد از نوع ریولیت های غیرکوهزایی بوده و در یک محیط درون صفحه ای و وابسته به کافت (احتمالاً کافت نئوتتیس) تشکیل شده اند.

بازالت های جوان آذربایجان شرقی در پهنه البرز باختری- آذربایجان جای گرفته اند. تکاپوهای آتشفشانی از پلیوسن تا کواترنری با بیرون آمدن گدازه ها از سیستم های شکستگی و گسل ها روی داده است. سنگ ها الیوین بازالت و تراکی بازالت هستند. کانی های اصلی آنها الیوین، پیروکسن، پلاژیوکلاز در خمیره ای شیشه ای و یا ریز بلور هستند. بافت این سنگ ها هیالوپورفیریتیک و هیالومیکرولیتیک پورفیریتیک با درشت بلورهای الیوین ها است. عناصر کمیاب و خاکی نادر در نمودار های عنکبوتی، نسبت بالایی از LREE/HREE را نشان می دهند. شیب منفی در نمودار عناصر خاکی نادر نشان دهنده سرشت آلکالن آنهاست. در نمودارهای زمین ساختی، بازالت های منطقه مرند در گستره IAB، اهر، هریس، کلیبر و میانه در گستره OIB و بازالت های سهرل در گستره CRB جای گرفته اند. نمونه های مرند و سهرل از خاستگاه گوشته ای سنگ کره ای - سست کره ای، با نرخ ذوب 2 تا 5 درصد، هریس، اهر، کلیبر با همان خاستگاه با نرخ ذوب بخشی 1 تا 2 درصد و نمونه منطقه میانه نیز از ذوب بخشی 10 تا 20 درصد از گوشته سنگ کره ای پدیدآمده اند و چه بسا نشان دهنده ژرفای کم گوشته و نرخ ذوب بالای آن است. برپایه نمودار های پهنه زمین ساختی، نمونه ها در گستره کمان های پس از برخورد جای گرفته اند.